Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

Aktywny przeciw wykluczeniu



Wysuwanie zastrzeżeń do I instancji i w apelacji, brak merytorycznej odpowiedzi na zastrzeżenia do sądu, powielanie wyroku przez II instancje, wykorzystanie przez sąd praw kodeksowych do kasowania argumentacji strony.

Jakie więc są sposoby zaskarżania stronniczego postępowania sadu i instytucji działających na zlecenie sądu na etapie I instancji i na co możemy liczyć przy wysuwaniu zastrzeżeń w apelacji.

Oczywiście wszelkie zastrzeżenia do sadu i jednostek opiniujących możemy złożyć do sądu na podstawie artykułu 162 kodeksu prawa cywilnego – zastrzeżenia do protokołu rozprawy. Z uwagi na to że nie wszystkie rozprawy są nagrywane audio i nie wszystkich sądach ten system działa najlepiej zrobić to na piśmie z podbiciem odebrania pisma przez biuro podawcze. Podnoszenie zastrzeżenia do protokołu na rozprawie nie wyklucza możliwości złożenia zastrzeżenia do protokołu na piśmie.

Oczywiście należy podnieść szereg zastrzeżeń do nieuwzględniania przez sąd prawa do składania środków dowodowych wynikających z artykułów 232 i 217 kodeksu prawa cywilnego w tym dowodów nie tylko oskarżających drugą stronę ale również dla odparcia wniosków i twierdzeń strony przeciwnej. Należy również zastrzec że stronnicze postępowanie sądu w zakresie rozpatrzenia dowodów (pomijania lub wybiórczego wybierania poszczególnych dowodów) jest  zarówno przekroczeniem przez sąd granicy swobodnej oceny dowodów z artykułu 233 par 1 kodeksu prawa cywilnego i wybiórczym wybieraniem dowodów i pomijaniem innych, jak również łamaniem zasad artykułu 316 kodeksu prawa cywilnego -  braku rozpatrzenia istoty sprawy w tym kwestii powstałych w trakcie procesu.

Oczywiście należy się również sprzeciwić argumentacji sądu dotyczącej sugerowania że skarżący prowadzi do przewlekłości postępowania której sąd według artykułu 6 kodeksu prawa cywilnego chce uniknąć gdyż stosowanie tego artykułu nie powinno się odbywać ze szkodą dla wyjaśnienia sprawy  co wynika z treści artykułu prawnego.

W przypadku składania stronniczych i niezgodnych z  rzeczywistością, aktami sprawy i dowodowymi w sprawie (które miała do oceny jednostka opiniująca) opinii  można podnieść w zastrzeżeniu do opinii poza merytorycznym podważeniem opinii łamanie artykułu 233 kodeksu karnego, zaś jeżeli przy wykonywaniu badania opiniodawca nadużywał stanowiska i dyskryminował stronę badana zgłosić łamanie artykułu 231 kodeksu karnego (nadużycie stanowiska i władzy). Oczywiście na wszystko należy posiadać dowody,

Podobna można zaskarżyć stronniczych kuratorów i innych urzędników lub specjalistów np.: nadzorujących kontakty z dziećmi.

Z samej treści artykułu 217 kodeksu prawa cywilnego wynika możliwość składania dowodów powstałych również w trakcie procesu.

Tyle teoria prawna na korzyść skarżącej strony procesu.

Natomiast tak jak zostało to opisane w artykule sąd ma kodeksowe możliwości (artykuł 278 kodeksu prawa cywilnego) uchylania się od merytorycznego rozpatrzenia zastrzeżeń do opinii specjalistycznych przez narzucanie ustnych opinii uzupełniających do zastrzeżeń skarżącego do opinii składanych do sądu bezpośrednio przez specjalistę bez poinformowania strony o jej treści co powoduje że sąd sam w uzasadnieniu tłumaczy w dowolny sposób specjalistę za pomocą polemiki podnosząc bezzasadność zastrzeżeń skarżącego i wyjaśnienie wszystkich wątpliwości skarżącego bez merytorycznego uzasadnienia i odniesienia się do treści zastrzeżeń skarżącego uchylając obowiązek konfrontacji bezpośredniej na wokandzie zaskarżonego specjalisty ze skarżącym. Natomiast swobodę w ocenie dowodów gwarantuje sądowi artykuł 233 kodeksu prawa cywilnego.

Teoretycznie więc strona może zastrzec bardzo dużo również na podstawie przepisów kodeksowych jednakże  sąd ma również  uprawnienia do kasowania i uchylania zastrzeżeń. Prawem kodeksowym biorąc pod uwagę tylko i wyłącznie przepisy kodeksu prawa cywilnego nie zobligujemy sądu do rozpatrzenia wszystkich zastrzeżonych kwestii.

Powstaje więc pytanie czy apelacja coś zmieni – otóż można podnieść dokładnie to samo co w zastrzeżeniach o sądu I instancji a sąd apelacyjny na podstawie takiego samego uzasadnienia kodeksowego co sąd I instancji to oddali próbując jeszcze dodatkowo dyskryminować stronę, narzucając jej większe obowiązki, opłaty, alimenty itp.

Natomiast procedura apelacyjna jest niezbędną formalnością do dalszego zaskarżania sprawy.

W przypadku skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka skargę można złożyć na postępowanie zarówno zakończone jak i postępowanie w toku jednakże niewykorzystanie procedury odwoławczej trzeba uzasadnić szkodliwością przewlekłości postępowania dla osiągnięcia celu procesu (np.: utrata więzi z dzieckiem przy braku odpowiednich działań sądu) lub utrudnieniem zaskarżenia uczestniczących w sprawie innych instytucji z tytułu upływu czasu (np.: innych sadów prowadzących postępowanie równoległe ze sprawą powiązanych ze skarżoną sprawą w sytuacji gdy postępowanie to jest umarzane a przewlekłość jednego postępowania sądowego powodowałoby wyjście postępowania umorzonego poza dopuszczalny termin zaskarżenia.

Oczywiście w tym przypadku  skarżymy poprzez naruszenie praw Europejskiej Konwencji Praw Człowieka a nie poprzez przepisy kodeksu prawa cywilnego.

Sądy I i II instancji jednakże nie muszą się do tej argumentacji odnosić na etapie procesu i wyroku a jedynie ich wyroki czy postępowania mogą zostać ocenione jako łamiące prawa konwencji gdzie Trybunał może wydać Państwu zalecenie zmiany postępowania wymiaru sprawiedliwości wobec skarżącego – odbywa się to jednak za pośrednictwem innych instytucji gdyż sam sąd nie podlega pod Europejski Trybunał Praw Człowieka.

Drugą drogą jest kwestia złożenia skargi do Trybunału Konstytucyjnego o łamanie poprzez konkretne decyzje i przepisy kodeksowe zastosowane przez sąd (sąd bowiem musi w pewien prawny sposób uzasadnić odmowę rozpatrzenia zastrzeżenia lub wszczęcia postępowania przeciwko urzędnikowi) praw konstytucyjne strony procesu w konkretnej sytuacji. Szczegóły uzasadniania są opisane w artykułach.

W tym przypadku wręcz istnieje konieczność ukończenia procesów odwoławczych i uzyskania wyroku II instancji – są to wymogi formalne – nie można więc w przeciwieństwie do skargi do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka zaskarżyć prowadzonego w sposób przewlekły i szkodliwy dla strony postępowania w toku – jednakże możliwość pozostaje.                                                                       

Należy zwrócić uwagę na to że skarga konstytucyjna jest elementem przysługującym na wszystkie typy postępowań w tym rozwodowe (w przeciwieństwie do skargi do Sądu Najwyższego). Jej korzystne rozwiązanie stanowi przesłankę do wznowienia postępowania lub wnioskowania o naprawę szkody przez Państwo jeżeli obywatel doznał ze strony Państwa szkody (np.: materialnej, został niesłusznie skazany, uznany za niepoczytalnego, zdyskredytowany, był dyskryminowany finansowo przez władze publiczne itp). Jej korzystne dla obywatela rozwiązanie może stanowić również podstawę do wytoczenia innych procesów z odpowiednim uzasadnieniem prawnym i argumentacją wcześniejszego naruszenia praw konstytucyjnych na przykład w sądach rodzinnych.

Wysuwanie zastrzeżeń do I instancji i w apelacji, brak merytorycznej odpowiedzi na zastrzeżenia do sądu, powielanie wyroku przez II instancje, wykorzystanie przez sąd praw kodeksowych do kasowania argumentacji strony.

Podziel się na mediach społecznościowych