Wersja twojej przeglądarki jest przestarzała. Zalecamy zaktualizowanie przeglądarki do najnowszej wersji.

Aktywny przeciw wykluczeniu



Brak rozpatrzenia przez sąd  kwestii istotnych dla sprawy.

Często już na samym wstępie sąd może uchylać się od rozpatrzenia kwestii istotnych dla sprawy takich jak: samodzielna więź z dzieckiem, utrudnianie i blokowanie kontaktów, przyczyny powstania konfliktu między stronami w małżeństwie jednocześnie przychylając się do pomówień drugiej strony procesu jak np.: pomówień o impulsywność, konfliktowość, chorobę psychiczną, niezrównoważenie a nie rozpoznając ze konflikt nie wynikł z nieracjonalnego oskarżonej zachowania strony tylko prowokacji, niewłaściwego traktowania strony przez drugą stronę procesu lub jej rodzinę, inicjowania konfliktu przez drugą stronę procesu, łamania prawa, utrudniania kontaktów z dzieckiem lub ich całkowitego blokowania itp.

Przy czym nie mówimy tutaj o uchylaniu się od rozpatrywania pojedynczych dowodów ale całych grup dowodów lub całkowitego pomijania stanowiska oskarżanej i dyskryminowanej strony w jednej zasadniczej dla wyniku procesu kwestii lub w wielu kwestiach.

Należy zwrócić uwagę że często takie działania sąd bezprawnie dyskryminuje stronę  i podejmuje takie działania na podstawie pomówień drugiej strony procesu lub jej świadków uznając je za wiarygodne i żądając ich potwierdzenia przez specjalistów którzy mogą być również stronniczy skoro sąd jasno daje sygnał której stronie wierzy na słowo a nie rozpatruje stanowiska i często bardzo mocnych dowodów (np.: nagrań) na kreowanie konfliktu przez drugą stronę procesu. Sama bowiem przewaga ilości świadków i ilość zeznań oskarżających stronę o niczym jeszcze nie przesadza jeżeli zeznania te są odpowiednio podważone lub udowodniony dowodami jest inny stan faktyczny zdarzeń niż wynika to z pomówień strony oskarżającej i jej świadków.

W skrajnych przypadkach powstaje zagrożenie nie rozpatrzenia w ogóle stanowiska oskarżonej strony.

Klasycznym przykładem jest tutaj pomówienie o chorobę psychiatryczną zwłaszcza jeżeli jest to poparte na przykład stronniczymi zeznaniami kuratora nadzorującego kontakty dziećmi  który wykazał stronniczość wobec ingerencji w kontakty i utrudniania kontaktów. Sąd więc chcąc Bronic nadużycia urzędnika próbuje zdyskredytować stronę poprzez dyskryminacje i nie rozpatrzenie jej stanowiska.

Co więcej często sąd i instytucje specjalistyczne wspólnie próbują zarzucić skarżącej stronie nadmierną konfliktowość, zachowania nieracjonalne i problemy psychiatryczne.

 Należy jednakże zaznaczyć że wyznaczenie badań psychiatrycznych bez pisemnego uzasadnienia przyczyn ich wyznaczenia na podstawie pomówienia lub znieważeń drugiej strony procesu, bez rozpatrzenia składanych przez oskarżonego dowodów na przyczyny powstania konfliktu stanowią wprost o dyskryminacji procesowej i prowadzenie całkowicie stronniczego procesu przez sąd.

Badania takie więc (w sytuacji w której istnieje zagrożenie powielenia nieuwzględnienia stanowiska strony przez specjalistę wykonującego badanie) wbrew teoretycznemu obowiązkowi udziału w nich (przy podejrzeniu że specjalista sądowy będzie wykazywał się również stronniczością w stronę sądu dyskryminującego oskarżonego) można zablokować prawnie i odmówić udziału w nich właśnie przez skargę do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka na etapie jeszcze postępowania w toku z tytułu łamania podstawowego prawa 6 Europejskiej Konwencji Praw Człowieka czyli prawa do sprawiedliwego procesu a tym jest właśnie proces uwzględniający również zdanie oskarżonej strony i rozpatrujący składane przez nią dowody.

Dodatkowo można zastrzec że próba przymuszenia do odbycia takich badań bez merytorycznego rozpatrzenia stanowiska i dowodów oskarżonej strony może skutkować wysłaniem przez oskarżonego wniosku o natychmiastową ingerencje Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z tytułu artykułu 39 regulaminu Europejskiego Trybunału Praw Człowieka.

W tym przypadku bowiem to sąd powinien się skupić na rozpatrzeniu przyczyn powstania konfliktu z punktu widzenia oskarżonej strony a nie na całkowitym uchylani się od rozpatrzenia jej stanowiska i dyskryminowania i dyskredytowania strony.

Nie oznacza to jednak że wszystkie badania zalecane przez sąd można zablokować bez szkody dla strony bowiem badania w ośrodkach RODK i OZSS (dotyczących więzi z dziećmi) zwłaszcza przy dzieciach małych należy odbyć i próbować wykazać właściwą więź z dzieckiem.  Ośrodki te często co prawda wnioskują o ustalenie kontaktów niesamodzielnych z uwagi na wiek dziecka lub konflikt między rodzicami ale prawdę powiedziawszy jeżeli ten sam ośrodek przyznaje posiadanie samodzielnej więzi (a można to nagrać aby mieć dowód) to tak naprawdę taka argumentacja jest nielogiczna i można ją zaskarżyć gdyż wiek dziecka nie stanowi warunku uniemożliwiającego rozwój więzi w przyszłości i potrzebę zwiększenia samodzielności kontaktów z uwagi na samodzielność i rozwój dziecka, z drugiej zaś strony celowe kreowanie konfliktu przez rodzica alienującego powinno być podstawą do odseparowania prawnego tego rodzica od udziału w kontakcie z dzieckiem gdyż burzy on porządek kontakt oraz kontakt utrudnia a często również blokuje.  

Nie mniej również istnieją także sytuacje w których udziału w badaniach RODK i OZSS można odmówić z uwagi na przykład na niezawinioną przez stronę przerwę w kontaktach i właśnie spowodowany tym brak więzi co należy jasno zaskarżyć do sądu gdyż to sąd powinien ocenić przyczyny dlaczego nie doszło do realizacji kontaktów i zapewnić warunki do ich realizacji a nie opierać własną decyzje na opinii o braku więzi  jeżeli skarżąca strona nie miała warunków do jej nawiązania (utrudnienia i blokowanie kontaktów). W tym przypadku sąd powinien się skupić na rozpatrywaniu utrudnień kontaktów i przeprowadzić działania do ich zagwarantowania a nie uchylać się od rozpatrywania tego zagadnienia .

Oczywiście sądy mają swoje artykuły prawne do wyznaczenia jednostek opiniujących w kwestiach które wymagają tzw. : „wiadomości specjalnych” lecz należy również zwrócić uwagę na to ze wyznaczenie badania nie zwalnia sądu od rozpatrzenia określonych środków dowodowych jeżeli na przykład skarżący rodzic zgłosił do sądu dowody (np.: nagrania) na posiadanie samodzielnej więzi z dzieckiem  nie jest to bowiem element który przekracza możliwości składu sędziowskiego co do oceny sytuacji. Podobnie jest w przypadku pomówienia o niezrównoważenie bowiem dowody świadczące o przyczynie powstania konfliktu między stronami na różnych płaszczyznach (np.: finansowych, zawodowych, opieki nad dziećmi, konfliktów rodzinnych, pokoleniowych, znieważania, pomawiania, zdrad, odcięcia od procesu decyzyjnego, rządzenia w związku itp.) nie są elementami które przekraczają możliwości dokonania oceny przez skład sędziowski który powinien obiektywnie rozpoznać stronę inicjującą konflikt i  ocenić słuszność wzajemnych zarzutów stron.

Brak rozpatrzenia przez sąd kwestii istotnych dla sprawy.

Podziel się na mediach społecznościowych